Met het project Wit Blad hebben we een succesvolle kortverhalenwedstrijd rond het thema ‘Kortrijk in 2050’ georganiseerd. Deelnemers werden uitgedaagd om een verhaal te schrijven dat begon met vijf vastgelegde zinnen, waaronder een spannend beeld van een jongere die balanceert tussen de Broeltorens op 11 juli 2050. Dit leidde tot bijna 100 inzendingen van jong en oud, van 7 tot 80 jaar. De 50 beste verhalen werden gebundeld in een boek dat gratis verdeeld wordt via lokale handelaars.
Koen Mylle, de winnaar van de wedstrijd, zette het gebruik van AI in de schijnwerpers door deze technologie in te zetten als sparringpartner bij het schrijven van zijn verhaal. Hij benadrukte het belang van AI als assistent en pleit voor bewustwording over de mogelijkheden ervan. Voor alle duidelijkheid, hij heeft, samen met AI, een volledige dag geschreven aan het winnende verhaal.
De jury, bestaande uit professionals van onder andere de Marnixring Kortrijk Broel en Theoria, was onder de indruk van de kwaliteit en verbeeldingskracht van de verhalen. Deze varieerden van dystopische toekomstbeelden tot romantische verhalen en onverwachte sci-fi -elementen zoals UFO’s en tektonische verschuivingen.
Met Wit Blad geloven we dat we JCI Kortrijk eens op een andere goede en culturele wijze gepresenteerd hebben aan de Kortrijkzanen. De positieve reacties van senatoren van JCI Kortrijk en de burgemeester tijdens de bekendmaking van de winnaar wezen hier alvast op.
Het project, dat ontstond vanuit een brainstormsessie met letterlijk een wit blad, groeide uit tot een succesformule. Het was een heuse tocht, langs het goedgekeurde subsidiedossier bij Stad Kortrijk, de vele commissievergaderingen en de goeie contacten met politiek, pers, schrijvers, juryleden en andere verenigingen.
Hier begint het verhaal:
“Op een stalen koord dat op tien meter hoogte tussen de Broeltorens is gespannen, verkleed in een verguld pak, balanceert de tienjarige Vonk. Onder Vonk, op de Leieboorden, houden achtduizend mensen hun adem in. Beau is een van hen. Ze draagt een brilletje tegen de zonnevlekken die van Vonks pak dansen en knabbelt op een purperen kauwgom om de vreemde druk in haar oren weg te krijgen.
Het is 11 juli 2050 en voor het eerst in 748 jaar is een kleine Kortrijkzaan op weg om de stad weer in grote letters in de geschiedenisboeken te zetten. …”